Zmieniasz fryzurę cyfrowej postaci, porównujesz dwa portrety i wracasz do poprzedniej wersji. Gracze dobrze znają ten moment: przycisk rozpoczynający rozgrywkę już czeka, ale wygląd bohatera nadal wymaga poprawy. Przywiązanie pojawia się, zanim postać zrobi cokolwiek w świecie gry.
Generatory obrazów przenoszą podobną możliwość poza granice gotowego kreatora. Dotyczy to również przedstawień fikcyjnych, dorosłych modelek przeznaczonych dla pełnoletnich odbiorców. Można szukać własnej estetyki, zamiast wybierać wyłącznie spośród wcześniej przygotowanych wizerunków.
Sama liczba dostępnych wariantów niewiele jednak mówi o swobodzie twórczej. Jeżeli każda kolejna próba prowadzi do innej osoby, użytkownik otrzymuje zbiór portretów, a nie konsekwentnie zaprojektowaną postać. Właśnie w tym miejscu zaczyna się najciekawsza część pracy z generatorem.
Potrzeba decydowania o wyglądzie postaci towarzyszy grom od dawna. Opisywany na Portalu MMO kreator postaci w Jump Force pozwalał budować własnego bohatera obok rozpoznawalnych postaci z mangi i anime. Samodzielne ustalenie wyglądu dawało dodatkowy powód, by utożsamiać się z wybraną figurą na ekranie.
Porównanie z generowaniem ilustracji dotyczy sposobu podejmowania decyzji. W kreatorze zazwyczaj wybierasz spośród przygotowanych elementów. W systemie generatywnym opisujesz oczekiwany rezultat, a otrzymany obraz oceniasz pod kątem zgodności z pomysłem. Zakres dostępnych ustawień zależy od konkretnego narzędzia.
Różnicę widać także przy poprawkach. Wybór innej fryzury w grze zwykle pozostawia resztę awatara bez zmian. Przy generowaniu trzeba sprawdzić, co faktycznie zmieniło się w nowym obrazie. Jeżeli zależy ci na kontroli, ważniejsze od rozbudowanej listy ustawień będzie to, czy potrafisz przewidzieć zakres korekty i rozpoznać jej skutki. Gotowy kreator może mocno ograniczać wygląd, ale ułatwia utrzymanie raz wybranej tożsamości. Generowanie daje inne możliwości, jednocześnie wymagając sprawdzania, czy kolejne obrazy rzeczywiście przedstawiają tę samą wymyśloną osobę.
Najbardziej praktyczna korzyść polega na możliwości obejrzenia koncepcji, której wcześniej nie umiało się narysować. Nie trzeba najpierw opanowywać całego warsztatu ilustratora, żeby przekonać się, czy określony kierunek wizualny odpowiada własnym oczekiwaniom.
Dla dorosłego odbiorcy zainteresowanego fikcyjnymi modelkami oznacza to możliwość samodzielnego określenia estetyki obrazu. Może ona nawiązywać do fotografii studyjnej albo świadomie pozostawać ilustracyjna. Fotorealizm nie stanowi obowiązkowego celu. Czasem stylizowany portret lepiej pasuje do wymyślonej postaci niż obraz usiłujący wyglądać jak zdjęcie.
Nie oznacza to jednak, że generator przejmuje cały wysiłek związany z projektowaniem. Rezultat nadal trzeba ocenić. Użytkownik decyduje, czy wyraz twarzy pasuje do postaci i czy otoczenie wspiera zamierzony nastrój. Warto też zachować proporcje w ocenie własnej pracy. Wygenerowanie atrakcyjnego portretu nie daje automatycznie umiejętności zawodowego grafika. Może natomiast pomóc zauważyć różnicę pomiędzy przypadkowo efektownym obrazem a kompozycją, której każdy element został przemyślany.
Personalizację najłatwiej ocenić, porównując kilka przedstawień tej samej modelki. Nowe otoczenie może zmienić nastrój, ale nie powinno przypadkowo zastępować bohaterki kimś innym. Kolor włosów sam w sobie nie wystarcza do zachowania rozpoznawalności.
Załóżmy, że bohaterka ma wyglądać jak dojrzała podróżniczka z uniwersum science fiction. Jej wizerunek we wnętrzu statku może sprawiać inne wrażenie niż portret przy dziennym świetle. To nadal powinna być ta sama osoba. Jeżeli zmiana tła pociąga za sobą zupełnie inne rysy, wynik nie spełnia założenia, choć oddzielnie oba obrazy mogą się podobać.
Dobrym punktem odniesienia jest krótka charakterystyka wymyślonej, jednoznacznie dorosłej postaci. Warto wiedzieć, które cechy mają pozostać stałe, zanim zacznie się porównywać kolejne wyniki. Dzięki temu ocena nie sprowadza się do wyboru najbardziej efektywnego podglądu.
Gdy oglądasz obrazy modelek AI 18+, istotnym kryterium pozostaje więc zgodność z własną koncepcją. Sam fakt, że obraz powstał na podstawie indywidualnych ustawień, nie oznacza jeszcze, że dobrze realizuje pomysł. Personalizacja powinna być widoczna w rezultacie.
Przy takiej ocenie nie ma potrzeby zachowywania każdej wersji. Odrzucenie poprawnego technicznie portretu bywa rozsądne, jeżeli jego charakter odbiega od reszty projektu. Selekcja nadaje serii spójność i pozwala odróżnić świadomy wybór od gromadzenia kolejnych plików.
Badanie Anila R. Doshiego i Olivera P. Hausera, opublikowane w „Science Advances” w 2024 roku, pokazuje interesujący kompromis. W eksperymencie dotyczącym krótkich opowiadań dostęp do pomysłów generowanych przez AI poprawiał oceny twórczości uczestników. Jednocześnie powstałe w ten sposób teksty były do siebie bardziej podobne niż utwory osób pracujących bez tej pomocy.
Autorzy badania nad kreatywnością wspieraną przez AI analizowali pisanie, więc wyników nie można przedstawiać jako dowodu dotyczącego generatorów wizerunków modelek. Warto jednak potraktować je jako powód do namysłu nad własnym sposobem pracy: atrakcyjna podpowiedź potrafi wyznaczyć kierunek, którego później już nie kwestionujemy.
Przy projektowaniu postaci łatwo sprawdzić to na własnym przykładzie. Czy zachowujesz dany wygląd, ponieważ pasuje do wcześniejszego zamysłu, czy dlatego, że był pierwszym przekonującym wynikiem? To pytanie pomaga wrócić do własnych preferencji bez udawania, że każda propozycja systemu jest równie trafna.
W przypadku treści 18+ samodzielne tworzenie bohaterki ma jeszcze jedną zaletę: pomysł nie musi opierać się na podobieństwie konkretnej osoby. Wymyślona modelka może mieć własny wygląd bez zapożyczania twarzy znajomej czy popularnej streamerki.
To ważna granica redakcyjna i etyczna. Publicznie dostępne zdjęcie nie jest zgodą na przypisywanie komuś intymnego wizerunku. Zmiana imienia również nie sprawia, że rozpoznawalna osoba przestaje być rozpoznawalna. Odpowiedzialny projekt nie wymaga od kogoś prawdziwego tłumaczenia się z cudzej fantazji.
Podobnie należy traktować pełnoletność przedstawianej postaci. Dopisek „18+” nie naprawia obrazu, który sugeruje nieletniość. Wizerunek powinien jednoznacznie przedstawiać osobę dorosłą, a ograniczenia narzędzia trzeba respektować również wtedy, gdy utrudniają realizację pierwotnego pomysłu.
Przed przesłaniem jakiegokolwiek zdjęcia do serwisu warto natomiast sprawdzić zasady jego przechowywania i usuwania. Tworzenie fikcyjnej bohaterki nie wymaga ujawniania prywatnych fotografii innych ludzi. Zakres danych przekazywanych platformie pozostaje decyzją użytkownika.
Nie każdy eksperyment musi zakończyć się publiczną galerią. Można potraktować go jako prywatną pracę nad wyglądem cyfrowej postaci i zatrzymać tylko te obrazy, które rzeczywiście odpowiadają założeniu. Jeżeli materiał ma zostać opublikowany, powinien być jasno opisany jako syntetyczny i trafić do miejsca dopuszczającego treści dla dorosłych.
Przydatne jest również ustalenie granicy kolejnych prób. Jeśli serwis rozlicza poszczególne generacje, pogoń za drobną poprawką może oznaczać następne wydatki bez wyraźnej korzyści. Warto umieć wskazać, co konkretnie wymaga zmiany, zanim zamówi się kolejny wariant. Cyfrowa modelka zaczyna mieć własny charakter wtedy, gdy potrafisz uzasadnić, dlaczego wybrałeś właśnie jej wizerunek. Przycisk generowania może zaproponować następną twarz. Powodu, żeby przy niej zostać, trzeba poszukać samemu.


Portal MMO
Nasza misja to łączenie pasji do gier, przełomowych technologii i zarabiania online z trendami w mediach, aby dostarczać Wam najbardziej wartościowe informacje, analizy, rankingi i zestawienia.
Rodzaj: Inne
Grafika: 3D • Premiera: 2021 • PvP: Nie • PvE: Nie •
Koszt: Darmowa • Platformy: PC • Wersja PL: Nie •
Producent: 3Dfuckdolls.com • Wydawca: 3Dfuckdolls.com • Tematyka: Interaktywna gra dla dorosłych z realistycznymi modelami 3D
| Ocena | Premiera | |
| 6. Cyberpunk 2077 | 7.8 | 2020 |
| 7. Lust Goddess | 7.8 | 2023 |
| 8. Witch Fucker | 7.8 | 2021 |
| 9. Minecraft | 7.8 | 2011 |
| 10. Let's Fish ✪ Na Ryby | 7.7 | 2015 |